Κανένα

Γονατίζει στη μέση του δρόμου, σφίγγει το παιδί επάνω της. Δε φοβάται μην το σκάσει, είναι ήδη νεκρό. Γύρω της η νύχτα έχει γεμίσει φωνές, λάμψεις και οσμές, μισοκοιμισμένους στρατιώτες, μισοτραβηγμένα σπαθιά και μισολιωμένα πρόσωπα. Άνθρωποι καίγονται από μέσα προς τα έξω, σαν χάρτινα φαναράκια, από τις βομβίδες με τα εισπνεόμενα ξόρκια των Απέναντι μάγων. Εκείνη αγκαλιάζει το παιδί, όλο και πιο σφιχτά, όλο και πιο σφιχτά. Δεν φοβάται μην το σκάσει.

Υγρασία στα μαλλάκια του. Τα δάκρυά της του μούσκεψαν το κεφαλάκι. 

Κάποιος περνάει από μπροστά της ουρλιάζοντας. Τρέχει, χωρίς να ξέρει πού, αφού σε ολόκληρη την πόλη δεν υπάρχει μέρος να κρυφτείς. Οι βομβίδες και τα ξόρκια τους θα σε βρουν ό,τι κι αν κάνεις. Βρεγμένα μαντήλια με νερό ή κρασί, τάχα αντίδοτα. Δεν υπάρχει αντίδοτο κανένα, σας τα είπαν κι οι πρόσφυγες, αλλά δεν τους ακούσατε.

Αίμα στην κουβερτούλα του. Από τα χέρια της, το σκοινί τής έκοψε τις παλάμες. 

Μια βομβίδα σκάει δίπλα της σφυρίζοντας. Δεν έσκασε, ίσα ράισε, και το αέριο διαφεύγει με συριγμό. Μυρίζει παράξενα, σαν πορτοκάλι και σαν ορχιδέα και σαν μανιτάρι που το μαγείρεψες και μούχλιασε στο φανάρι της αποθήκης αφάγωτο. Απλώνει τα χέρι της και μαζεύει τη βομβίδα, την κρύβει στον κόρφο της. Θέλει να πιει το περιεχόμενο όλο μόνη της. Δεν υπάρχει αντίδοτο κανένα. Δεν υπάρχει ελπίδα καμιά, σας το είπαν οι πρόσφυγες, πως ακόμα και τους προδότες τους μαρμαρώνουν και τους κρατούν στα Κονάκια τους για τρόπαια. Αλλά δεν τους ακούσατε.

Τραγουδάει στο παιδί. Δεν υπάρχει αντίδοτο. Το σφίγγει πάνω της. Κανένα. Ανασαίνει όλο και πιο βαθιά. Κανένα. Ο λαιμός της αρχίζει να την καίει.

Κάτι την σκιάζει. Βλέπει δυο πόδια, μια ρόμπα, μια ζώνη κεντημένη με χρυσό. Βλέπει τη γενειάδα που ποταμίζει ως τον αφαλό του Απέναντι μάγου.

«Α, ναι και η καλή κυρά που μας βοήθησε», ακούει την αυτάρεσκη φωνή. «Ευχαριστούμε πολύ για την εξυπηρέτηση. Ίσως να υπήρχε τρόπος να ανοίξουμε την πύλη, αλλά καλύτερα που μας έριξες το σκοινί κι ανεβήκαμε». Σκύβει και ακουμπάει ένα χέρι με μακρώνυχα δάχτυλα στο υγρό κεφαλάκι. «Λυπάμαι γι’ αυτό», λέει, κανένα συναίσθημα στη φωνή του. «Τα παιδιά είναι σαν τα πουλιά, τα πνευμόνια τους δεν αντέχουν τόσο όσο των μεγάλων».

«Γι’ αυτό έκανα ό,τι έκανα». Η φωνή της βγαίνει βραχνή, έχει εισπνεύσει αρκετό δηλητήριο κι ο λαιμός της να την καίει όλο και πιο πολύ. «Και μου στερήσατε την αμοιβή μου».

«Και τώρα θα σου στερήσω και κάτι ακόμη». Παύση μεγαλοπρέπειας. «Θα έχεις ακουστά πως τους προδότες τους μαρμαρώνουμε. Κάνουν πολύ ωραία τρόπαια, ειδικά όταν παρακαλάνε γονατιστοί για έλεος. Έλα, πάρε μια ενδιαφέρουσα στάση. Δεν είχαμε ακόμη κάποιον που να κρατάει παιδί. Θα είσαι η πρώτη μας!»

Τα μακρώνυχα δάχτυλα σαλεύουν. Άραγε πλέκουν το ξόρκι του μαρμαρώματος; Τα δικά της δάχτυλα χώνονται στον κόρφο της. Δεν υπάρχει αντίδοτο. Σφίγγει το παιδί επάνω της, υγρά τα μάτια της από τα δάκρυα, αίμα στη ραϊσμένη βομβίδα που σκάει στα πόδια του εχθρού της. Δεν υπάρχει αντίδοτο. Τον ακούει που βλαστημά, τον βλέπει που καίγεται από μέσα προς τα έξω, σαν χάρτινο φαναράκι.

Ψύχος βαρύ την τυλίγει. Το ξόρκι του μαρμαρώματος πιάνει σταδιακά. Σφίγγει το παιδί επάνω της. Τα σωθικά της την καίνε. Άραγε ποιο από τα δυο ξόρκια θα πιάσει πρώτο; Ποιο θα την σκοτώσει γρηγορότερα;

WIP

Αποσπάσματα 7/3-20/3/2023

Η σκέψη της κόπηκε απότομα, όταν είδε τον κελευστή να τις πλησιάζει κρατώντας στο χέρι μια ασπίδα και ένα μαχαίρι γνώριμο, λεπίδα λεπτή στη βάση και φαρδιά στη μύτη -α, μα τους θεούς, ένα κοπές, πώς βρέθηκε ως εδώ; Έσφιξε πάνω της τη μισολιπόθυμη-μισοκοιμισμένη κοπέλα, «αχ», σκέφτηκε, «αχ, ως εδώ ήταν, να, ήρθε να μας σκοτώσει, για να μην τους είμαστε βάρος», κι ύστερα τα χέρια της χαλάρωσαν σαστισμένα, γιατί ο ξένος άντρας της έδωσε την ασπίδα και το σπαθί, και το βλέμμα του έλεγε «για να γλιτώσετε τα χειρότερα» και το δικό της τού απάντησε, «λυπάμαι που νόμισα ότι εσείς ήσασταν τα χειρότερα». Η Πίλι έβαλε την ασπίδα μπρος από το σώμα της Χακίκα και έσφιξε το μαχαίρι. Αν όλα πήγαιναν στραβά, υπήρχε κι ένας θεός που θα τις δεχόταν, ο θεός Κροκόδειλος, ο θεός του επιλεγμένου θανάτου, ο θεός των αυτοχείρων.

Έσφιξε το μαχαίρι, έχουμε μια εναλλακτική ακόμη, Χακίκα, έχουμε ακόμη μια δυνατότητα.

Έσφιξε το μαχαίρι.

-- Περιστέρια, WIP

Πεταχτά

~ Παλιοί και νέοι τίτλοι από τον Γιώργο Δάμτσιο και το Bookstagram Store. Επανεκδίδονται τέσσερα παλιότερα βιβλία του Γιώργου (Μέχρι την τελευταία του ανάσα, Το τρίπτυχο των ευχών, Μυστικά στο Λυκόφως και Στη γέφυρα των χαμένων ευχών, την οποία έχει γράψει συνεργατικά με τον Μάριο Δημητριάδη) κι ένα νέο βιβλίο-έκπληξη, συνεργατικό με τη Γεωργία Καλαμαρά, το Τραγούδι της θύελλας.

~ Δεύτερος τόμος για τις Κλασσικές ιστορίες τρόμου, από τον Αίολο και τον Θωμά Μαστακούρη.

~ Οι εκδόσεις Βάρδος ανακοίνωσαν την έκδοση του βιβλίου το Πέπλο της σκιάς, του Άρη Γκρίμπα, με υπότιτλο "Ιστορίες από την Άρας Άουμαρ".

~Τι ώρα είναι; 10:30. το μετατρέπεις σε χρονολογία, 1030μ.Χ. Και δίνεις fun facts για τη χρονολογία αυτή. Chronology Clock. Δεν ξέρω γιατί με ενθουσίασε τόσο πολύ αυτό το γκατζετάκι, ειλικρινά.

~ Αγαπώ πολύ την ιαπωνική λογοτεχνία για λόγους που ούτε κι εγώ δεν μπορώ να εξηγήσω κι η είδηση του θανάτου του νομπελίστα Κεζανμπούρο Οέ με έκανε να λυπηθώ βαθιά.

Στην εκπνοή

 Λίγα πράγματα που μου έμειναν την εβδομάδα που μας πέρασε:

~ Ο Αλκιβιάδης Χαλκιώτης ανακοίνωσε την αγγλική έκδοση του Άβαθαρ, του πρώτου του βιβλίου. Πλέον είναι διαθέσιμο μέσω Amazon.

~ Η αγαπημένη μου Ειρήνη Σκούρα εμπνέεται από τη Μινωική τέχνη για να μας δώσει έναν pin-up Πρίγκιπα με τα Κρίνα και ειλικρινά δε χορταίνω να τον χαζεύω!

~ Νέος Μυθομάχος, σύντομα διαθέσιμος για προπαραγγελίες από τον Κόμη Νέρντουλα

Τρόμος, νουάρ, κίμτσι και γάτες. Α, και σεκς.

Έχεις βάλει το παιδί για ύπνο (μετά από πάλη τριών τετάρτων), πρέπει να βάλεις πλυντήριο πιάτων, να ετοιμάσεις τα ρούχα της δουλειάς για αύριο και να κάνεις μπάνιο. Και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ν' ανοίξεις ένα αρχείο με κόμιξ, είτε το Cook Korean!: A Comic Book with Recipes  της Robin Ha είτε το The Evil Secret Society of Cats (τον πρώτο τόμο) τ@ Pandania, και να σαπίσεις μπροστά στον υπολογιστή για όσο χρειαστούν τα κρέατά σου να πάψουν να πονάνε... Αν σου μείνει μισή ώρα -που δε σου μένει- διαβάζεις στα κλεφτά τις καινούργιες ιστορίες στο Στόμα του Διαβόλου του Αντώνη Κρύσιλα.

Αν πάλι το παιδί έχει μόλις φάει το φρούτο του και παίζει με το κουτάλι και το μπωλ, μπορείς να καθίσεις δίπλα του και να κάνεις power-reading τη Μπερλίν, σε σενάριο Κυριάκου Αθανασιάδη και Σχέδιο Νικόλαου Κούρτη (για λίγο μεταφυσικό νουάρ) ή να ξεκινήσεις yet another μετάφραση του Καλέσματος του Κθούλου, από τις εκδόσεις Δώμα (γιατί συλλέγεις μεταφράσεις του Λαβκραφτ παιδιόθεν) ή να πιάσεις -επιτέλους- τη
Φαίδρα του Μπάμπη του Δρουκόπουλου (που έχει και σεκς). Ό,τι προλαβαίνεις, δε θα σε κρίνει κανείς...

Αποσπάσματα 27/2-6/3/2023

Πήρε άλλη μια βαθιά ανάσα, να γεμίσει τα πνευμόνια της με την υγρασία του ποταμού. Η αψιά μυρωδιά της σεκόγιας που καίγεται της είπε ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Όσο θα υπήρχαν σεκόγιες και τάξοι, η πόλη δεν είχε τίποτε να φοβάται. Κάθε φορά που κάποιος από τους στύλους στα Χοροστάσια θα σάπιζε, θα τον αντικαθιστούσαν μ’ έναν καινούργιο. Κι όσο υπήρχαν Χοροστάσια στις γειτονιές, όσο οι άνθρωποι θα τιμούσαν τα τέσσερα στοιχεία χορεύοντας, τότε όλα θα πήγαιναν καλά. Δε φοβόταν τίποτε η Τσοτς, που το ολόκληρό της όνομα ήταν Τσοτσμινγκού, δηλαδή η Γυναίκα Αραποσίτι.

-- Θαλασσινά Κοχύλια (Μυθιστόρημα in progress)

(Κάθε Δευτέρα, 100 λέξεις από την συγγραφική συγκομιδή της εβδομάδας που μας πέρασε. Ακόμα κι αν είναι ατημέλητες.)

Νέες κυκλοφορίες, παλιοί γνωστοί και λόγοι για να βγούμε από τα ρούχα μας

Πράγματα που είδα στα ΜΚΔ ή αλλού και νομίζω πως πρέπει να τα ξέρετε κι εσείς.

~ Όταν ζούμε φρίκες όπως αυτή των Τεμπών, στις 1/3/2023, τότε η ενσυναίσθηση λέει πως αναβάλλουμε τις φιέστες μας, όπως έκαναν οι Monkey Bros και οι Aherousia (κι όχι μόνο γιατί το επιβάλει η ανακήρυξη τριήμερου εθνικού πένθους). Κάποιους ανθρώπους ετούτο το ιστολόγιο τούς αγαπά περισσότερο για κάτι τέτοιες ευαισθησίες τους.

~ "Η προθεσμία του νερού": νέο βιβλίο με μικροδιηγήματα από τη Γιούλη Αναστασοπούλου (το αγόρασα ήδη, και πρόκειται να καταβροχθιστεί άμεσα) και παρουσίαση τη Δευτέρα 6/3, στο Βιβλιοκαφέ Έναστρον στο κέντρο της Αθήνας, στις 7:30.

~ "Τιαμάτ": μετά την επανέκδοση του πρώτου του βιβλίου  ("Το Στόμα του Διαβόλου") επαυξημένου με νέα διηγήματα, ο Αντώνης Κρύσιλας μας δείχνει τα τρομοδόντια του με  μυθιστόρημα, με τίτλο παρμένο από την αρχαία Μεσοποταμία. Η παρουσίαση την Τρίτη 7/3, στο Διπλό Καφέ στα Εξάρχεια, στις 7:00.

~ Η Άρτεμις Τουλή μπορεί να μην έχει εκδόσει ακόμη δικό της έργο, αλλά είναι από τα πιο αξιαγάπητα άτομα που κυκλοφορούν στα φεστιβάλ του φανταστικού στην Ελλάδα. Όταν έμαθα πως κυκλοφόρησε το πρώτο-πρώτο της βιβλίο και μάλιστα με εικονογράφηση της επίσης αξιαγάπητης Λίλας Κίσσα-Φραγκομίχαλου, ένιωσα πως, επιτέλους, κάποια πράγματα παίρνουν το δρόμο τους για κει που τους αξίζει. "Αιθάλεια – Μεταξύ θεών και ανθρώπων", ένα εικονογραφημένο μυθιστόρημα φαντασίας.

~ Ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες του AthensCon 2023 (1-3/12). Φέτος τριήμερο. Όλο και καλύτερα!

~Κι ένας λόγος για να βγούμε από τα ρούχα μας, όπως υπόσχεται ο τίτλος της ανάρτησης: 20 Newly Discovered Terry Pratchett Stories Will Be Published This Year. Διότι τι κι αν  δεν θέλω με κάνεναν τρόπο να εκδοθεί κάτι με όνομά μου μετά το θάνατό μου (και βάζω κι έναν f*ckin οδοστρωτήρα να πατήσει τον σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου, έτσι για να το σιγουρέψω); Πάντα θα βρεθεί ένας αχόρταγος τίποτας να σκυλεύσει το πνευματικό έργο ενός νεκρού. Ντροπή πια.

Από το Βερολίνο στο Άστρο του Θανάτου

EDITED TO ADD: Η ανάρτηση ήταν προγραμματισμένη από την Τρίτη το απόγευμα, λίγες ώρες πριν το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα (;) στα Τέμπη.

Είμαι σε αναγνωστικό κενό τα τελευταία χρόνια (κι ίσως δεν ευθύνεται μόνο η μητρότητα ή οι προσπάθειες για μητρότητα). Αλλά όταν τα καταφέρνω, κάποια πράγματα είναι αναζωογονητικά.

Διάβασα μέσα στις προηγούμενες εφτά μέρες
ένα από τα τελευταία τεύχη της σειράς graphic novels Blake & Mortimer, το Eight Hours in Berlin, σε σενάριο Jean-Luc Fromental και σχέδιο Antoine Aubin (δεν έχει ακόμα μεταφραστεί στα ελληνικά, και στα αγγλικά είναι πολύ-πολύ-πολύ πρόσφατη η μετάφραση). Και με ανακούφισε η θεματική, η πολυπλοκότητα, η (σύγχρονη) ισορροπία μεταξύ αλήθειας και προπαγάνδας, η σχέση με την  ιστορικότητα. Δεν αναγνώρισα άμεσα τον Πρίγκιπα, αλλά τι να κάνεις, επικειμένου του τριημέρου της Καθαροδευτέρας, δικαιολογούνται τα brain farts.

Κι από την άλλη υπάρχουν και οι μη-αναζωογονητικές αναγνώσεις. Όπως ας πούμε η σειρά comic Darth Vader and Son, του Jeffrey Brown, από την οποία περίμενα πολύ περισσότερο πνεύμα. Νομίζω πως από τα τέσσερα που διάβασα, μόνο το Vader's little Princess είχε περισσότερα από ένα-δυο σημεία που να με κάνουν να γελάσω.

Προσωπική βιβλιογραφία (ανανεώνεται όποτε δει)

Κάπου, μέσα σε όλο αυτό το ιστολόγιο, που έκανε την πορεία του σε χρόνια προ κοινωνικών δικτύων, έπρεπε να έχω βάλει και τη βιβλιογραφία μου. Θα μου πεις, τι βιβλιογραφία είχες τότε, σιγά. Σε κάθε περίπτωση, τώρα χρειάζεται, όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά γιατί, εκτός υπέροχων μη-αναγνωρισμένων δράσεων όπως το Greek Sci-Fi Wiki, δεν υπάρχουν συντεταγμένες βιβλιογραφικές αναφορές στην αφεντομουτσουνάρα μου.

Τέσσερα μέρη θα έχει ετούτη η ανάρτηση: 

1. το πρώτο θα περιέχει όλες τις προσωπικές μου δουλειές, βιβλία που έχουν μόνο το δικό μου όνομα στο "όνομα συγγραφέα" 
2. το δεύτερο θα έχει συλλογές, περιοδικά ή fanzin στις οποίες έχω λάβει μέρος με κάποιο διήγημα
3. το τρίτο μέρος θα αναφέρει ιστότοπους, περιοδικά και fanzin στα οποία έχω συνεισφέρει με άρθρα ή κριτικές και γενικά μη λογοτεχνικά κείμενα
4. και το τέταρτο μέρος θα προσπαθήσω να μαζέψω όλες τις συνεντεύξεις που έχω δώσει, είτε αυτές είναι κείμενα, είτε ηχητικά, είτε οπτικά.

Τα δεδομένα θα δίνονται με χρονολογική σειρά. 

Η ανάρτηση θα ανανεώνεται όποτε υφίσταται λόγος, κι αυτό ελπίζω να γίνεται συχνά ;)

Προσωπικές δουλειές

1. Μέσα Απ’ το Γυαλί, συλλογή διηγημάτων φαντασίας, Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη 2007

2. Το Ρουμπίνι του Ντεό-Νταό, Κόμπες ο Ντερλικωτής: επεισόδιο πρώτο, νοβελέτα ηρωικής φαντασίας, διατέθηκε δωρεάν κατά τη διάρκεια του ΦantastiCon 2015

3. Πνεύματα: μια ιστορία της Πικρής Στροφής, μυθιστόρημα φαντασίας, Ομάδα Άρπη, εκδόσεις Mamaya, Αθήνα 2016

4. Το Βελανιδωτό Διαμαντοτρύπανο, Κόμπες ο Ντερλικωτής: επεισόδιο δεύτερο, νοβελέτα ηρωικής φαντασίας, διατέθηκε δωρεάν κατά τη διάρκεια του ΦantastiCon 2016

5. Μέσα Απ’ Το Γυαλί και άλλες ιστορίες από ημιτελείς Στροφές, συλλογή διηγημάτων φαντασίας, εκδόσεις Mamaya, Αθήνα 2017

6. Το Μαργαριτάρι του Χάρατς, Κόμπες ο Ντερλικωτής: επεισόδιο τρίτο, νοβελέτα ηρωικής φαντασίας, διατέθηκε δωρεάν κατά τη διάρκεια του ΦantastiCon 2017

7. The Gourmet Horror Project, λεύκωμα συνταγών μαγειρικής ταιριασμένων με βιβλία τρόμου Ελλήνων συγγραφέων, ως ανθολόγος και συγγραφέας των συνταγών, εκδόσεις Nyctophilia.gr (δωρεάν ebook), Σπάρτη 2019*

8. Μέσα Απ’ Το Γυαλί και άλλες ιστορίες από ημιτελείς Στροφές, συλλογή διηγημάτων φαντασίας, εκδόσεις Κύφαντα, Αθήνα 2024

Συμμετοχές με λογοτεχνικό κείμενο

1. Βίγλα, διήγημα στη συλλογή διηγημάτων «Τα δώδεκα πρώτα βήματα, Diavasame.gr, Πανελλήνιος Διαγωνισμός Διηγήματος», Εκδόσεις Ελευθερουδάκη, Αθήνα 2008

2. Ο Δρόμος των Ανέμων, διήγημα σε δύο μέρη, περιοδικό Συμπαντικές Διαδρομές, τεύχος 4, Ιούνιος 2006 και τεύχος 5, Σεπτέμβριος 2006

3. Λίγο πριν σπάσει η ψυχή σου μαθαίνεις…, διήγημα, περιοδικό Συμπαντικές Διαδρομές, τεύχος 5, Σεπτέμβριος 2006

4. Noteeta and Nomena, διήγημα στην αγγλική γλώσσα, περιοδικό Universe Pathways, τεύχος 3, Νοέμβριος 2006

5. Ο πιο έξυπνος θεός, διήγημα, περιοδικό Συμπαντικές Διαδρομές, τεύχος 6, Δεκέμβριος 2006

6. Οι γυναίκες στη Σαχάι περπατούν λικνιστικά, διήγημα, περιοδικό Συμπαντικές Διαδρομές, τεύχος 7, Μάρτιος 2007

7. Η ασάλευτη θάλασσα, η αεικίνητη γη, διήγημα, περιοδικό Συμπαντικές Διαδρομές, τεύχος 8, Ιούνιος 2007

8. Ο Σαπενούπιτ γελάει εις βάρος μας, διήγημα, περιοδικό Συμπαντικές Διαδρομές, τεύχος 9, Σεπτέμβριος 2007

9. Beyond the sea, διήγημα στην αγγλική γλώσσα, περιοδικό Universe Pathways, τεύχος 5, Νοέμβριος 2007

10. Το Ετήσιο Φεστιβάλ Ζυθοκατάνυξης των Πορφυρών Πεδίων, διήγημα στην ανθολογία διηγημάτων «Θρύλοι του Σύμπαντος», Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη 2007

11. Ασημένια κουδουνάκια να χτυπούν σ’ όλη τη γη, διήγημα, πρώτη παρουσίαση: περιοδικό Φανταστική Λογοτεχνία, της Φοιτητικής Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας (Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.), τεύχος 2, Μάιος 2008

12. Γουίνκ ή η μπεμπούλα, fanzin ΕΦ-ΖΙΝ, τεύχος 13, Ιούνιος 2008

13. Ερινύες, διήγημα, περιοδικό Mystery, τεύχος 45, Οκτώβριος 2008

14. Η Τελεβιζιόν της Μάντρας, διήγημα, fanzin ΕΦ-ΖΙΝ, τεύχος 18, Ιανουάριος 2011

15. Το Τραγούδι απ’ το Σακούλι, διήγημα στην ανθολογία διηγημάτων «Εφαρμοσμένη μυθομηχανική», sff.gr/press, Αθήνα 2014

16. Στο Γάιδαρο Καβάλα, διήγημα στην ανθολογία διηγημάτων «SFF.GR, Ονείρων Σκιές», Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη 2008

17. Γιατί οι Κοςς ταξιδεύουν πάντα προς τη Δύση, διήγημα στην ανθολογία διηγημάτων «Το Έπος της Φαντασίας: Αδιέξοδο», Εκδόσεις iWrite, Θεσσαλονίκη 2017

18. Χέρα, διήγημα στην ανθολογία διηγημάτων «Αντίθετο Ημισφαίριο IV», Εκδόσεις Gamecraft, Θεσσαλονίκη 2017

19. Όταν Ανάβει Η Κουβέντα, διήγημα στη συλλογή διηγημάτων «Με όλες τους τις δυνάμεις», εκδόσεις Χρονικό, Αθήνα 2020

20. Για Δέσιμο, διήγημα στην συλλογή Πανδημία, εκδόσεις Nyctophilia.gr (δωρεάν ebook), Σπάρτη 2020*

21. Λόγχη Από Κόκκαλο, Λόγχη Από Κεντρί, διήγημα στην ανθολογία διηγημάτων «Πολεμικές Ιαχές», σειρά Στα Σύνορα της Φαντασίας, τόμος 1, εκδόσεις Allbooks, Θεσσαλονίκη 2020

22. Dark Store, διήγημα στη συλλογή EVERLY #3 – Το Απόλυτο Κακό, εκδόσεις Rising Star Promotions, Μάρτιος 2023. 

23. Ραβδί, διήγημα, περιοδικό Φανταστικά Χρονικά, Τεύχος 35, άνοιξη 2023

24. Μουσικάρες, διήγημα στη συλλογή διηγημάτων Αλλόκοσμα Οράματα (δωρεάν e-book), Οκτώβριος 2024

25. Silberne Glöckchen ertönen überall auf der Welt, μετάφραση στα γερμανικά του διηγήματος Ασημένια κουδουνάκια να χτυπούν σ’ όλη τη γη, στη συλλογή Schatten aus der Sonnenwelt, εκδόσεις Torsten Low, Δεκέμβριος 2024**

26. Πιερ Αρτώ, διήγημα στην σπονδυλωτή συλλογή διηγημάτων Σκιές της Επανάστασης, εκδόσεις Black Griffin, Απρίλιος 2025

27. Η Τελευταία Επωδός, διήγημα στη συλλογή διηγημάτων  Σπονδές-16 διηγήματα του ελληνικού φανταστικού, εκδόσεις Η Άγνωστη Καντάθ, Ιούλιος 2025

Συμμετοχές με μη λογοτεχνικά κείμενα

1. Άρθρα, συνεντεύξεις από Έλληνες συγγραφείς του φανταστικού και σχόλια σε βιβλία στο forum sff.gr
2. Κριτικές και συνέντευξη από τον συγγραφέα Paul Kearney στο free-press Bookmarks (2009-2010)
3. Άρθρα στο ηλεκτρονικό περιοδικό Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών (2016)
4. Άρθρα στον ιστότοπο του ηλεκτρονικού ραδιοφωνικού σταθμού Amagi (2017-2018)
5. Ένα άρθρο στον ιστότοπο του ηλεκτρονικού περιοδικού Will o' Wisps (2019)
6. Άρθρα και κριτικές στο περιοδικό Αλλόκοσμες Ιστορίες (2021-2024)
7. Άρθρο στο περιοδικό Φανταστικά Χρονικά (2025)

Συνεντεύξεις

1. 2016- Διαβάζοντας@amagi
2. 2016 - Smashing Culture
3. 2017 - Όμορφη Μέσα Έξω
4. 2017 - Θεματοφύλακες Βιβλίων (το ιστολόγιο έχει καταργηθεί)
5. 2017- Booktour
6. 2017 - Will o' Wisps
7. 2017 - Ex Libris by MikeBookLover
8. 2018 - Διαβάζοντας@amagi
9. 2018 - Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών (η συνέντευξη χάθηκε σε κάποια κυβερνοεπίθεση)
10. 2018 - Ηχητικό από το Fantasmagoria 2018, από τους Monkey Bros
11. 2018 - Monkey Bros
12. 2019 - OneMan
13. 2019 - Κοαλάκια
14. 2019 - Στο free-press των εκδόσεων Πηγή ΜΕΤΑέμπνευση
15. 2019 - Αλλόκοσμες Ιστορίες
16. 2019 - Αλλόκοσμες Ιστορίες 
17. 2023 - Συγγραφικό στέκι

*Λόγω ανακαίνισης στον ιστότοπο της Nyctophilia.gr, παρατίθενται οι απευθείας σύνδεσμοι για τα δωρεάν e-book. Όταν ο ιστότοπος επανέλθει, οι σύνδεσμοι θα παραπέμπουν στη σελίδα της Nyctophilia όπου φιλοξενούνται τα e-book αυτά.

Ανθολόγιο Reading Challenge 2020

Μια από τις αναγνωστικές μου περιπέτειες το 2019, ήταν κάτι που το λαχταρούσα κοντά δέκα χρόνια τώρα, αλλά ποτέ δεν έπαιρνα την απόφαση να το κάνω: να διαβάσω ξανά, από την αρχή ως το τέλος τα τρία ανθολόγια του δημοτικού, αυτά που διδάχτηκα ως μαθήτρια το μακρινό 1981 που πήγα πρώτη φορά σχολείο.

Αυτά τα τρία βιβλία είναι για μένα κάτι παραπάνω από σημεία αναφοράς της ζωής μου ολόκληρης. Ο πατέρας μου με έμαθε να διαβάζω πριν πάω σχολείο, είχε αγοράσει το πρώτο από τα ανθολόγια, το λαδί εκείνο γυαλιστερό βιβλίο και σε αυτό μου έμαθε τα πρώτα γράμματα.

Ήταν… μαγεία. Μαγεία, δεν μπορώ να το πω αλλιώς. Ίσως αυτή η εμπειρία, η αποκρυπτογράφηση από ένα παιδί πέντε  ετών των εικόνων που τελικά δεν είναι σκέτες εικόνες, αλλά σημαίνουν κάτι, να ήταν εκείνη μου με έκανε να γίνω το βιβλιοσκούληκο που είμαι, σαράντα χρόνια μετά. Ίσως, δεν ξέρω. Μπορεί.

Γεγονός είναι πως διαβάζοντας  τα ανθολόγια, ένα-ένα, αργά, απολαυστικά, θυμόμουν κάθε μια τους λέξη. Πόσες φορές, έκλεισα τα μάτια στη μέση μιας πρότασης, ενός στίχου, κι απλά απήγγειλα την υπόλοιπη φράση, τον επόμενο στίχο. Τα θυμόμουν, τα θυμάμαι ακόμα. Δεν τα ξεχνάω ποτέ.

Ένα δεύτερο γεγονός είναι πως στην νέα ελληνική λογοτεχνία οι γνώσεις μου είναι πενιχρές. Έχω παρατηρήσει πως κάθε άνθρωπος που περιχαρακώνεται στην ανάγνωση ενός είδους γραπτού λόγου (ιστορικά θέματα, επιστήμη, συγκεκριμένο genre λογοτεχνίας) πάντα στεναχωριέται που δεν μπορεί, λέει, να διαβάσει και να καλύψει τα κενά του σε άλλα κομμάτια του εκδοτικού φάσματος. «Κρίμα που πρέπει να διαβάσω το πιο πρόσφατο σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα, πολύ θα ήθελα να είχα διαβάσει περισσότερη ποίηση». «Κρίμα που πρέπει να είμαι up-to-date με τις εξελίξεις στην οικονομική θεωρία, πολύ θα ήθελα να είχα διαβάσει περισσότερη ιστορία της τέχνης». «Κρίμα που θέλω να είμαι ενημερωμένη για τις πρόσφατες εκδόσεις ελληνικού φανταστικού, πολύ θα ήθελα να είχα διαβάσει περισσότερη ελληνική λογοτεχνία της Γενιάς του ‘30».

Ναι, αυτή η τελευταία είμαι εγώ. Κι η ανάγνωση των ανθολόγιων μου έδωσε την τέλεια ευκαιρία να οργανώσω μια αναγνωστική πρόκληση που θα με κάνει να διαβάσω περισσότερη λογοτεχνία της γενιάς του ’30. Τελειώνοντας κάθε ανθολόγιο, σημείωνα τα βιβλία από τα οποία πάρθηκαν τα επιμέρους κομμάτια. Όχι όλα, σίγουρα όχι όλα. Πολλά από αυτά, ειδικά στο πρώτο ανθολόγιο που απευθύνεται σε πολύ μικρά παιδιά, είναι παρμένα από παιδικά περιοδικά των αρχών του προηγούμενου αιώνα ή ακόμα και του τέλους του προ-προηγούμενου. Άλλα είναι από ποιητικές συλλογές βγαλμένες από οίκους που έκλεισαν πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κι είναι και κάποια άλλα που βρίσκονται σε συλλογές που δεν είμαι σίγουρη ότι θα με ενδιέφερε και τόσο να τις διαβάσω, όπως συλλογές με αινίγματα, με παροιμίες ή λαϊκές εκφράσεις.*

Ο απολογισμός ήταν 67 (και ολογράφως εξήντα επτά) βιβλία ή ποιητικές συλλογές, από καμιά πενηνταριά συγγραφείς. Κάποιοι, μάλλον οι πιο σημαντικοί (ή οι πιο εύπεπτοι για το παιδικό κοινό των ανθολόγιων) επαναλαμβάνονται δύο ή τρεις φορές. Για κάποιους, ειδικά αν αυτοί είναι ποιητές, παρά που αντιπροσωπεύονται από δύο ή τρία ποιήματα, επέλεξα να σημειώσω τα άπαντά τους, που θα είναι πολύ πιο  χορταστικά σαν αναγνώσματα από τις επιμέρους συλλογές τους (αν υπάρχουν καν αυτές). Κάποια από τα σημειωμένα βιβλία με μεγάλη μου χαρά είδα πως όχι μόνο τα έχω ήδη στη βιβλιοθήκη μου, αλλά τα έχω διαβάσει κιόλας. Κι άλλα, με μια γρήγορη ματιά στο διαδίκτυο, είδα ότι θα μου βγει η πίστη να τα βρω.

Σε κάθε περίπτωση, η αναγνωστική πρόκληση δεν αφορά την εξάντληση του αντικειμένου «περιεχόμενα ανθολόγιων». Όχι. Η πρόκληση είναι να διαβαστούν μερικά από τα καλύτερα βιβλία της ελληνικής λογοτεχνικής παραγωγής (κι ας είναι και παιδικά, κι ας είναι και εφηβικά). Πώς να σας πω, είναι ντροπή να μην έχεις διαβάσει ποτέ, ούτε καν σαν ενήλικας, το «Καπλάνι της βιτρίνας» ή τον «Θησαυρό της Βαγίας» ή έστω ένα βιβλίο του Καζαντζάκη, κι ας μην είναι η «Αναφορά στον Γκρέκο».

Αυτή η χαλαρή προσέγγιση στο θέμα της πρόκλησης είναι που με έκανε να αναστήσω αυτό το ιστολόγιο. Σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερα να την φιλοξενήσει μια πιο πλατιά πλατφόρμα, κάποια βιβλιοφιλική σελίδα στο facebook ίσως ή κάποιο site σχετικό με το βιβλίο. Ακόμα και το Goodreads σκέφτηκα, να δημιουργηθεί μια λίστα και από εκεί να τραβάει πληροφορίες όποιος θέλει να μου κάνει παρέα – τα πάντα, ακόμα και το διάβασμα είναι καλύτερα με παρέα, δεν το συζητώ. Αλλά όλα αυτά είναι κάπως ανοιχτά, κάπως μη προστατευμένα, είτε από κακοθελητές είτε από ανόητους που θα προσπαθήσουν να χώσουν την κεφάλα τους εκεί που δεν χωράει – δεν είναι λίγες οι φορές που είδαμε κάποιον να ζητάει προτάσεις επιστημονικής φαντασίας και να του προτείνουν να διαβάσει Πόε και, για όνομα του Θεού, είναι ακόμα περισσότερες οι φορές που κάποιος ζητάει κλασσικά βιβλία Ελλήνων συγγραφέων κι ο κάθε καβαλημένος προτείνει την άπαιχτη βιβλιάρα του, που δεν την έχει διαβάσει ούτε ο ίδιος του ο εκδότης του (true story).

Γι’ αυτό θα μείνουμε εδώ. Εγώ θα λέω τα δικά μου, θα καταγράφω την πρόοδό μου είτε αναγνωστική, είτε αγοραστική. Αν θέλετε, όποιος θέλει, θα σημειώνω και την δική του πρόοδο κι αν έχετε και κάποιο link με την κριτική σας, ακόμη καλύτερα. Αν θέλετε, όποιος θέλει, ας κάνει ένα share την ανάρτηση, να γίνουμε περισσότεροι. Αν έχετε κάποια άλλη λύση, πείτε την, είμεθα ανοιχτοί σε προτάσεις, αλίμονο. Είμαι σίγουρη πως δεν θα ολοκληρωθεί η σταυροφορία μου εντός του 2020, 67 βιβλία είναι αυτά, αλλά ούτε κι η Ρώμη χτίστηκε σε μια μέρα, έτσι δεν είναι;

Στο τέλος αυτής της ανάρτησης, θα βρείτε τη λίστα με τους τίτλους και τους συγγραφείς που αλίευσα από τα ανθολόγια (αλφαβητικά, κατά το επίθετο του συγγραφέα). Δίπλα θα ενημερώνω κάθε φορά που θα αλλάζει κάτι, αν π.χ. το διάβασα και με link τη γνώμη μου στο goodreads. Στη δεξιά στήλη του ιστολόγιου, πάνω-πάνω, θα βρείτε έναν μόνιμο σύνδεσμο γι’ αυτήν εδώ την ανάρτηση που εξηγεί το τι και το πώς και θα ανανεώνεται κάθε φορά που θα αλλάζει κάτι στο στάτους της λίστας.

Καλή αναγνωστική χρονιά σε όλους. Η δική μου ξέρω ότι θα είναι, γιατί θα με γυρίσει στην παιδική μου ηλικία κι αυτό δεν μπορεί παρά να είναι τουλάχιστον αναζωογονητικό.

*Ψέματα. Αυτά τα βιβλία τα ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΩ όπου τα βρω. Αλλά κάποια τους είναι τόσο δυσεύρετα ή τόσο γενικότροπα που δεν αξίζει τον κόπο να κάτσω να τα ψάξω, μόνο και μόνο γιατί είναι εκεί. Ίσως κάποια στιγμή, το μέλλον. Ας ξεκινήσω με τα εύκολα, μου το συγχωρείτε αυτό, έτσι;

 ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (1978)

Ένα καλοκαίρι γεμάτο βροχή, Ι. Αγγέλου

Γ' Χριστιανικό Παρθεναγωγείο, Έλλη  Αλεξίου

Βίος και έργα, Αριστοτέλης  Βαλαωρίτης

Αιολική γη, Ηλίας  Βενέζης

Η θεία Παγωνίτσα η Μπράτσαινα, Εύα  Βλάμη

Μεγάλα χρόνια, Γιάννης  Βλαχογιάννης

Ο κύριός μου Αλκιβιάδης, Άγγελος  Βλάχος

Επίκαιρα, Ελένη  Βλάχου

Οδοιπορία, Νικηφόρος  Βρεττάκος

Το σπίτι με τα περιστέρια, Πέτρος  Γλέζος

Άπαντα, Ι.  Γρυπάρης

Οι ξεριζωμένοι, Βασίλης  Δασκαλάκης

Τρελαντώνης, Πηνελόπη  Δέλτα

Τα μυστικά του βάλτου, Πηνελόπη  Δέλτα

Οδοιπόρος, Στρατής  Δούκας

Ο ήλιος ο ηλιάτορας, Οδυσσέας  Ελύτης

Τα ρω του έρωτα, Οδυσσέας Ελύτης

Το χρονικό της σκλαβιάς, Χρήστος  Ζαλόκωστας

Το καπλάνι της βιτρίνας, Άλκη  Ζέη

Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, Άλκη  Ζέη

Λεωνής, Γιώργος  Θεοτοκάς

Λωξάντρα, Μαρία  Ιορδανίδου

Αναφορά στον Γκρέκο, Νίκος  Καζαντζάκης

Τα ξύλινα σπαθιά, Παντελής  Καλιότσος

Ποιήματα, Ζωή  Καρέλη

Ηλιοτρόπια, Λίνα  Κάσδαγλη

Φημισμένοι άντρες και λησμονημένοι, Φώτης Κόντογλου

Ιστορίες και περιστατικά, Φώτης Κόντογλου

Άπαντα, Γιώργος  Κοτζιούλας

Ποιήματα, Ναπολέων  Λαπαθιώτης

Τα σονέτα, Λορέντζος  Μαβίλης

Απομνημονεύματα,  Μακρυγιάννης

Συντρίμματα, Μιλτιάδης  Μαλακάσης

Το λάλημα της καμπάνας, Σοφία  Μαυροειδή-Παπαδάκη

Παύλος Μελάς βιογραφία, Ναταλία  Μελά

Προφητείες,  Μελισσάνθη

Ιστορίες από τον Ηρόδοτο, Γιάννης  Μηλιάδης

Κλειστές πόρτες, Κώστας  Μόντης

Συνθέσεις, Αλέξανδρος  Μπάρας

Το πλατύ ποτάμι, Γιάννης  Μπεράτης

Ο αργοναύτης, Στρατής  Μυριβήλης

Το πράσινο βιβλίο, Στρατής  Μυριβήλης

Η κόλαση των παίδων, Λιλίκα  Νάκου

Ποιήματα, Κώστας  Ουράνης

Άπτερη νίκη, Παύλος  Παλαιολόγος

Ο τάφος με τους ίαμβους και ανάπεστους, Κωστής  Παλαμάς

Αφρικάνικη περιπέτεια, Ι. Μ.  Παναγιωτόπουλος

Οι μαυρόλυκοι, Θανάσης  Πετσάλης

Στου Χατζηφράγκου, Κοσμάς  Πολίτης

Σκιές, Λάμπρος  Πορφύρας

Ο Ψευτοθόδωρος, Θέμος  Ποταμιάνος

Ο ήλιος του θανάτου, Παντελής  Πρεβελάκης

Ποιήματα, Αριστομένης  Προβελλέγγιος

Ποιήματα, Γιάννης  Ρίτσος

Κιθάρα και γαρούφαλο, Βασίλης  Ρώτας

Ζητείται ελπίς, Αντώνης  Σαμαράκης

Να θυμάσαι τη Βίλνα, Γαλάτεια  Σαράντη

Λυρικός βίος, Άγγελος  Σικελιανός

Η γυναίκα της Ζάκυνθος, Διονύσιος  Σολωμός

Ήταν κάποτε μια νεράιδα, Φράνση  Σταθάτου

Φως από το Αρκάδι, Φράνση  Σταθάτου

Η συντροφιά μας, Μιχ.  Στασινόπουλος

Το καλοκαίρι πέρασε, Τατιάνα  Σταύρου

Ματωμένα χώματα, Διδώ  Σωτηρίου

Η πριγκιπέσσα Ιζαμπώ,  Άγγελος  Τερζάκης

Άνθρωποι και σπίτια, Ανδρέας  Φραγκιάς

Η Θέμις έχει νεύρα, Δημήτρης  Ψαθάς

Πνεύματα: μια ιστορία της Πικρής Στροφής

Νομίζω καθυστέρησα πολύ να ξανανοίξω το κιτάπι ετούτο, το Βιβλίο μου των Συμβάντων. Κι η ώρα έχει έρθει γιατί εκτός από ετούτο το κιτάπι, άνοιξα κι άλλο ένα.

Λέγεται Πνεύματα. Είναι μια ιστορία της Πικρής Στροφής και για να μάθετε τι θα πει Πικρή Στροφή θα πρέπει να το διαβάσετε. Δε θα έχει συνέχεια, η λέξη ΤΕΛΟΣ στην τελευταία του σελίδα είναι ουσιαστική. Θα έχει αδερφάκια, όμως, και θα είναι πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους, σε διαφορετικούς χώρους και χρόνους, ωστόσο όλα ιστορίες της Πικρής Στροφής.

Μερικά τυπικά πράγματα: εκδίδεται από τις εκδόσεις Mamaya, υπό την σκέπη της συγγραφικής ομάδας Άρπη. Έχει 336 σελίδες και κοστίζει προ έκπτωσης €12,90.  Το επιμελήθηκαν ο Ελευθέριος Κεραμίδας και ο Γιώργος Βορέας Μελάς. Το χαρτογράφησε, εντός τριών ημερών, ο Γεώργιος Παούρης. Το σελιδοποίησε η Έρση Σωτηρίου. Το εικαστικό του εξώφυλλου το φιλοτέχνησε σε παρανοϊκά μικρό χρονικό διάστημα ο Όθωνας Νικολαΐδης.

Μερικές λέξεις που μπορούν να το χαρακτηρίσουν: ψευδοελληνιστικό, steampunk, ελαφρά λαβκράφτιο. Αληθοφανές, όχι ακριβώς grim and grit, αλλά πολύ μακριά από το high fantasy. Σε καμία απολύτως περίπτωση δεν "λατρεύει" την Αρχαία Ελλάδα. Την αγαπά, όμως, με τα στραβά της και με τις αναποδιές της και με την έπαρσή της όλη, τις αναγνωρίζει όλες της τις επιτυχίες κι όλες της τις σκοτεινές στιγμές. Ρωτήστε την Ηγιστώ Παιδίσκη και τις κόρες της, να σας πουν.

Αυτή τη στιγμή συμπορεύεται με ένα ακόμη βιβλίο, το Αμόνι που Τραγουδά, του Ανδρέα Μιχαηλίδη. Κι επειδή είμαι κατάκοπη -ακόμα και τώρα, εννιά ολόκληρες μέρες μετά την έκδοσή του- θα σταματήσω εδώ. Θα πούμε κι άλλα πράγματα κατά καιρούς, και για τα Πνεύματα και για την Άρπη. Αλλά τώρα... τώρα χρειάζομαι λίγη ανάπαυση, ίσως και μερικές ωρίτσες ύπνο παραπάνω.

Τα λέμε. Σύντομα.

Μνήμη Γενοκτονίας Ποντίων

Κάθε φορά που η προγιαγιά μου, Όλγα Σταμπουλίδου, γεννούσε ένα παιδί, ή έβλεπε για πρώτη φορά ένα εγγόνι, το κοίταζε καλά-καλά κι ύστερα κουνούσε το κεφάλι της.

"Ούτε κι αυτό μοιάζει του πεθερού μου", έλεγε.

Γιατί ο πεθερός της, Ντελή-Λευτέρης Σταμπουλίδης, ήταν, λένε, ο ωραιότερος άντρας μεταξύ Καισάρειας και Ακ Νταγ Μαντέν κι ο πιο παλικαράς (κι ο πιο τρελάρας, να τα λέμε κι αυτά, ντελί στα τούρκικα θα πει τρελός). Και το είχε καημό η καημένη, να γεννηθεί ένα παιδί, αίμα της, που να του μοιάζει. Μέχρι που είπε τελικά ότι κάποιο -ένα- απ' όλα της τα παιδιά σαν να του 'μοιαζε λίγο, αλλά ποιο απ' όλα ήταν, δε θα το μαρτυρήσουμε εδώ.

Ο παππούς Λευτέρης ήταν από τους πρώτους που οδηγήθηκε στα αμελέ ταμπουρού, τα τέγματα καταναγκαστικής εργασίας των Τούρκων. Φυσικά, ως τρελάρας που σέβεται τον εαυτό του, το έσκασε. Και τον πιάσανε. Για να μην τον κρεμάσουν, η καημένη η προγιαγιά μου αναγκάστηκε να δώσει μια από τις τρεις σειρές φλουριά που είχε στο στήθος της, τις τρεις σειρές φλουριά που φορούσε ως γυναίκα αξίας.

Κι ο Ντελή-Λευτέρης ξαναπήγε στα αμελέ ταμπουρού. Και το έσκασε ξανά. Και τον ξαναπιάσανε. Κι έδωσε και τη δεύτερη σειρά φλουριά η Όλγα.

Και την τρίτη, μετά από λίγο. Την τέταρτη, τα φλουριά είχαν σωθεί.

Κι έτσι, ήρθε στην Ελλάδα το 1922 η γιαγιά η Όλγα, χωρίς καθόλου φλουριά στο στήθος της, με το βάρος δύο παιδιών νεκρών από την πείνα στην πορεία, Και με τέσσερα ακόμη να σέρνονται από τη φούστα της. Είχε τον άντρα της ζωντανό κι ήταν τυχερή. Κι είχε και την τρελάρα, όταν έμαθε ότι κατεβαίνοντας από το καράβι στον Πειραιά, θα της κόβαν τα μαλλιά της για τις ψείρες, να πηδήξει στη θάλασσα με το μωρό στην αγκαλιά, για να μην χάσει την ομορφιά της. Τι νύφη του Ντελή-Λευτέρη θα ήταν, αν δεν ήταν κι η ίδια παλικαρού;

Το μόνο που έφερε μαζί της ήταν αυτό: την τρελάρα της, την παλικαριά της, την οικογένειά της -όση της απέμεινε. Και μια λαχτάρα να γεννήσει ένα παιδί ή ένα εγγόνι, που να μοιάζει στον όμορφο, λεβέντη πεθερό της.

Η Φαντασία στο Πατάρι: Ο έρωτας γεννά σύμπαντα

Χρωστάω πολλά, αλλά ας μιλήσουμε πρώτα για τα πιο επείγοντα.

Η Φαντασία στο Πατάρι: Ο έρωτας γεννά σύμπαντα

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Φίλων Φανταστικού – ΦantastiCon σάς καλεί να προετοιμαστείτε για τη γιορτή του έρωτα, παίρνοντας ιδέες από τη φανταστική λογοτεχνία.

 Στο πατάρι του βιβλιοπωλείου των εκδόσεων Πατάκη, Ακαδημίας 65, την Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 18:00, συγγραφείς και αναγνώστες της φανταστικής λογοτεχνίας γνωρίζονται, σε ένα πρώτο ραντεβού που υπόσχεται πολλά.


Αναλυτικό πρόγραμμα:


18:00 - Συνέντευξη: Η Αγνή Σιούλα συναντά στο skype μια γοητευτική άγνωστη και μιλούν για τις πολλαπλές δυνατότητες της εφηβικής λογοτεχνίας.

18:30 - Το βαμπίρ ως ερωτικό σύμβολο: Η Αταλάντη Ευριπίδου αναμετράται με το μύθο του βρυκόλακα και προσπαθεί να καταλάβει γιατί τον βρίσκει τόσο ελκυστικό.

19:00 - Η πρώτη φορά: Η Μαρίνα Σταυροπούλου αναπολεί την πρώτη συνάντηση, το πρώτο φιλί, τον πρώτο μεγάλο έρωτα στις αγαπημένες της ιστορίες της λογοτεχνίας του φανταστικού.

19:30 - Σκανδαλιστικές εξομολογήσεις: Η Σοφία Αποστολίδη, η Άρτεμις Βελούδου-Απόκοτου, ο Κωνσταντίνος Κέλλης και η Σουζάνα Χατζηνικολάου πασχίζουν να μην αποκαλύψουν όλα τα ένοχα μυστικά των ηρώων των βιβλίων τους στην Ευθυμία Δεσποτάκη.



 Λόγω του ωραρίου λειτουργίας του χώρου, η ώρα έναρξης της εκδήλωσης θα τηρηθεί αυστηρά.

Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

Ποιον θα δω εκεί από σας;

Διάφορα από το αναγνωστικό ράφι του έτους

Γι' άλλη μια φορά, κατάφερα να μείνω παραπίσω στην ανανέωση αυτού του ιστολόγιου. Δε θέλω και να το αφήσω εντελώς όμως, είναι ένα βήμα λόγου που αφορά εμένα κι όχι τον κοινωνικό μου περίγυρο. Λίγο εγωπαθές, θα το έλεγα. Αλλά κάπου πρέπει να ξεδίνει κι αυτή η όποια εγωπάθεια, ώστε να μπορώ να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος στην υπόλοιπη ζωή μου.

Λίγα λόγια για τα βιβλία που διάβασα από το Μάρτη ως τώρα, με την ελπίδα να μη χρειαστεί να ξαναγράψω μια ανάρτηση-ποταμό.

Αγέννητοι Αδελφοί by Μιχάλης Μανωλιός
My rating: 5 of 5 stars

Εκείνη η ριμάδα η φράση "λιτός κι απέριττος". Όποτε την ακούσω, μου ανάβουν τα λαμπάκια. Το χρησιμοποιούν οι άνθρωποι που δεν έχουν την φαντασία ή την ευφράδεια ή τον στοιχειώδη αισθησιασμό αν θέλετε, να γράψουν κάτι παραπάνω, να πούν τι πραγματικά βλέπουν.

Ε, εκεί με καταντάει ο Μανωλιός. Να μη μπορώ να πω τίποτε περισσότερο από τη φράση αυτή. Ο λόγος του είναι λιτός κι απέριττος, οι χαρακτήρες του είναι λιτοί κι απέριττοι, οι περιγραφές του είναι λιτές κι απέριττες, η δράση του είναι λιτή κι απέριττη. Η ιδέα του είναι λιτή κι απέριττη.

Κι από όλο αυτό το στεγνό τίποτα, αγωνία και συναίσθημα ξεχειλίζει.

Αυτά. Διαβάστε το. Παλέψτε το. Μην το αφήσετε να σας κουράσει, να σας καταβάλει. Διαβάστε το. Απλά διαβάστε το.

View all my reviews

Τα χρονικά της Αντάκρης by Κώστας Ζαφειρίου
My rating: 4 of 5 stars

Σπάνια διαβάζω νεανική λογοτεχνία. Σπανιότερα διαβάζω νεανική λογοτεχνία που να απευθύνεται σε νέους ή παιδιά κι όχι σε άτομα μειωμένη αντιλήψεως. Ματώνω να βρω κάποιον τέτοιον συγγραφέα που να γράφει κατανοώντας τι θα πει παιδικός εγκέφαλος: άμαθος κι όχι ηλίθιος.

Ο Μενεστρέλος είναι ένας τέτοιος συγγραφέας, δόξα στο Κρομ. Είναι σοβαρός, δε ζαχαρώνει τίποτε κι αν κάτι μοιάζει υπερβολικό, ε, εντάξει, μπορούμε να του το δικαιολογήσουμε.

Υπάρχουν κάποιες μικρές ασάφειες, όπως το πώς τελικά πηγαίνει η Ευγενία από τον έναν κόσμο στον άλλο, και μικρές τρύπες στην πλοκή εδώ κι εκεί, αλλά γενικά είναι ένα στέρεο κι εποικοδομητικό ανάγνωσμα.

Ακόμα και για σαραντάρηδες, όπως εγώ.

View all my reviews

7 καρδιές by Λέττα Βασιλείου
My rating: 4 of 5 stars

Πρόκειται για ένα μακρύ, αλλά εξαιρετικά καλογραμμένο παραμύθι, που μέσα από το κλασσικό, λαϊκό παραμυθιακό μοτίβο, καταφέρνει να περιγράψει πράγματα και προβλήματα τόσο σύγχρονα που καταντούν διαχρονικά. Πολύ καλή γραφή, το ξαναλέω, συνέπεια στην ιστορία της και την αφήγησή της, καλά σκιαγραφημένοι χαρακτήρες και ευχάριστο στην ανάγνωση από όλες τις ηλικίες. Δεν πρόλαβα να το χορτάσω, τόσο εύκολα και γρήγορα το διάβασα.

View all my reviews

Τι θέλει η κυρία Φρίμαν by Petros Abatzoglou
My rating: 3 of 5 stars

Ένα υπέροχα γλυκό ερωτικό αφήγημα, πασπαλισμένο με ούζο, φύκια και με λανθάνουσα αγάπη για το φαγητό. Η ίδια η αφήγηση είναι ισχυρότερη της ιδεάς ή της ιστορίας.

View all my reviews

Άπαντα τα ποιήματα by Λορέντζος Μαβίλης
My rating: 4 of 5 stars

Είμαι σκράπας από ποίηση. Αλλά δε μπορεί αυτό να μην είναι καλή ποίηση. Απλά δε μπορεί.

View all my reviews

Αντίθετο ημισφαίριο 3: Ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας by Αλέξανδρος Μυροφορίδης
My rating: 4 of 5 stars

Σίγουρα δε θα του έβαζα τρία άστρα, και τα τέσσερα ίσως να είναι υπερβολή, αλλά το μισό είναι πάντα υπέρ του μαθητή :P. Σαφής βελτίωση του περιεχομένου, πιο συγκροτημένο, λείπουν οι μεγάλες αδέξιες πολεμικές ιαχές.

Παράπονο: λείπει ο συλλαβισμός, το σπάσιμο των λέξεων στο τέλος της γραμμής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάποιες γραμμές να είναι τόσο πυκνές που να διαβάζονται σαν μια λέξη (!) κι άλλες να έχουν πέντε-έξι κενά ανάμεσα σε κάθε λέξη.

Ναούμ Θεοδοσιάδης - Η βιβλιοθήκη και το παράθυρο: Έχω αρχίσει ν’ αναγνωρίζω πλέον το στυλ, τη θεματολογία, το παράδοξο στα χέρια του Θεοδοσιάδη. Μου αρέσει περισσότερο απ’ όσο θα περίμενα. Ίσως να είναι η ωριμότητα που αποπνέουν τα θέματά του; Ποιος το ξέρει. Σίγουρα όχι ο άνδρας της Μάρθας.

Κωσταντίνος Βαλαβάνης - Άγγελος θανάτου: Πιθανόν να το αδικώ, γιατί το θέμα δεν είναι του γούστου μου, αλλά μου φάνηκε να κάνει μια μεγάλη κοιλιά στην ποιότητά του στη μέση.

Δημήτρης Ψαλίδας – Συνάντηση: Πωπω. Ο τρόμος για έναν συγγραφέα. Να μην προλάβει. Πωπω.

Γιώργος Μαντζουρανίδης - Statues Quo: Ένα εκλεκτό μπιζουδάκι! Χωρίς πριν και μετά, χωρίς εξηγήσεις. Απλά τα γεγονότα κι οι αντιδράσεις. Μόνο Εύγε!

Άλκης Χατζόπουλος - Το πρόσωπο του θεού: χαριτωμένη παραλλαγή μιας πολυφορεμένης ιδέας. Ίσως μου άρεσε καλύτερα να δεν παρουσίαζε τον Ιεροεξεταστή τόσο σατανικά κακό. Ωστόσο, θεωρώ πως το σύνολο δουλεύει.

Αλέξανδρος Μυροφορίδης - Άκου τη γυναίκα: επίσης χαριτωμένη παραλλαγή του τυπικού αστυνομικού μοτίβου. Διαβάζεται ευχάριστα και δεν αφήνει πράγματα στον αέρα, πάει να πει δεν είναι απλά ένα κακοαντιγραμμένο αστυνομικό φλασάκι.

Πέτρος Αργυρίου – Flipside:Πολύ παράξενο διήγημα, σε σημείο που δεν είμαι σίγουρη αν μου άρεσε ή όχι.

Άρης Δεληγιαννίδης - Φεγγάρι καθ’ ομοίωσιν της Νύχτας: Δυνατό. Ίσως πιο σπλάττερ απ’ όσο θα μου άρεσε, αλλά δυνατό.

Δημήτρης Λαγός - Ανήλιαγο πάθος: Μαγικές εικόνες, ενδιαφέρουσα επιλογή υποβάθρου. Κάποια πράγμα όμως δε με έπεισαν, κυρίως αυτά που είχαν να κάνουν με τη σχέση Πέρισσου-Λήτης.

Παναγιώτης Παναγιωτίδης - Ο Βάρδος: Μάλλον το πιο αδύναμο της ανθολογίας. Δε θεωρώ ότι το ίδιο το ποίημα δουλεύει αντί άλλης πλοκής, αλλά και η επιλογή του συγγραφέα να ανακατεύει ελληνικούς και αγγλικούς χαρακτήρες με βρίσκει αντίθετη.

Νίκος Ραπτόπουλος – Εξώτικ: Μέχρι ένα σημείο είναι μπερδεμένο, αλλά γενικά πολύ διασκεδαστικό, χωρίς να είναι κωμικό

Ηλίας Τσιάρας - Η μυρωδιά της λήθης: Δεν είμαι πολύ σίγουρη. Από τη μία έχει ιδέες που πατάνε στη φοβία μας για το τι θα χαθεί και τι όχι στο μέλλον, έτσι όπως το πάμε. Από την άλλη, νομίζω ότι θα χρειαζόταν λίγη περισσότερη σκληρότητα, ίσως.

Γιώργος Δούρβας - Σκοτεινή παρακαταθήκη: Δε με έπεισε. Προβλέψιμο και μάλλον άτεχνα στημένο.

Βασίλης Γεωργόπουλος – Ονειροναύτες: Και πάλι μια συνηθισμένη ιδέα, με τυπική εξέλιξη. Όχι κακό όμως.

Μανώλης Φραγγίδης - Τα στενά του Καν-Μου: Τυπικό δείγμα ψευδοϊαπωνικής μάχης. Δυστυχώς δεν τα καταφέρνει να κάνει το ένα βήμα παραπέρα και να αποκτήσει ενδιαφέρον.

Κωνσταντίνος Ψύχας - Σελίδα 65: Έχει αρκετές ψυχαγωγικές στιγμές, αλλά γενικά ήθελε άλλη τεχνική για να μπορέσει να τραβήξει την προσοχή.


View all my reviews

Μια πτώση πριν το τέλος by Παναγιώτης Φάμελλος
My rating: 5 of 5 stars

Είναι απαραίτητο πριν ξεκινήσω να γράφω αυτήν την κριτική, να δηλώσω ότι συνήθως τα μπορχεσιανά και κάφκικα κείμενα δε με τρελαίνουν. Τα διαβάζω ευχάριστα, εκτιμώ το βάθος τους και την αναζήτησή τους, αλλά προτιμώ να φιλοσοφώ με άλλους τρόπους, με άλλες τεχνικές.

Σαν του Παναγιώτη Φάμελλου ας πούμε. Που μπορεί να πατάει πάνω σε αυτά τα μπορχεσιανά και τα κάφκικα πρότυπα, αλλά αν το ένα βιβλίο του Λιγκότι που έχω διαβάσει λέει τίποτε για όλον το Λιγκότι, τότε τούτο το βιβλίο λιγκοτίζει απολαυστικά.

Δύο πράγματα συμβαίνουν εδώ, σε όλα τα διηγήματα της συλλογής: υπάρχει μια συνήθεια, ένας κοινός τόπος, μια απτή πραγματικότητα και καθημερινότητα. Κι υπάρχει και το τυχαίο γεγονός, το έκτακτο, το έξω από τα μέτρα της περίστασης. Κι όσο κι αν αυτό μοιάζει να είναι βαρετό, να επαναλαμβάνεται, η πένα και το υπόβαθρο, το ντύσιμο της ιστορίας και η οπτική γωνία είναι που κάνουν την ανάγνωση απόλαυση και την αφήγηση ενδιαφέρουσα.

Στα διηγήματά του που δημοσιεύτηκαν εδώ κι εκεί, σε ανθολογίες διαγωνισμών ή αλλού, ο Φάμελλος έδειξε ένα καλό πρόσωπο. Ωστόσο εκεί είχε να συγκριθεί με άλλους, διαφορετικούς από αυτόν. Σε αυτό το βιβλίο, που έχει όλο το χώρο δικό του, ακόμα και κατακερματισμένο σε διηγήματα, ανθίζει σε κάτι που διεκδικεί την προσοχή του αναγνώστη, την ώρα και το χρόνο του και σαφέστατα την περίοπτη θέση στο ράφι του.

View all my reviews

Το σπίτι by Giorgos Mitas
My rating: 3 of 5 stars

Δεν το ξεκίνησα με πολλές προσδοκίες. Πιθανόν να με προκατέβαλε ο τίτλος, που μου θύμισε το άλλο σουρεάλ βιβλίο, του Σωτάκη, το οποίο κατά σατανική σύμπτωση ήταν κι εκείνο πρώτο εκδοτικά για το συγγραφέα του.

Και δε διαψεύστηκα. Είναι ένα βιβλίο που δε μπορεί να αποφασίσει τι θέλει να τιμήσει: την ελληνική γραμματεία, την ευρωπαϊκή γραμματεία, το λατινοαμερικάνικο μαγικό ρεαλισμό ή την τυπική γοτθική και λαβκράφτια λογοτεχνία των αρχών του (προηγούμενου) αιώνος. Και φυσικά όταν κάτι δεν έχει αποφασίσει τι θέλει να τιμήσει περισσότερο, απλά ανακατεύει τα πάντα σε μια σαλάτα που μπορεί να σε χορταίνει και να μην πεινάς πια, αλλά τελικά δεν είναι κάτι που θα το ξαναζητήσεις.

Θα μπορούσε να κάνει την υπέρβαση, να φτιάξει μέσα από όλα αυτά κάτι μοναδικά δικό του, αλλά θεωρώ ότι ο συγγραφέας απέχει ακόμα ένα ή δύο βιβλία από το στόχο αυτό. Να ενσωματώσει στη δική του προσωπική φωνή όλες τις αγάπες και τις επιρροές του. Άλλωστε αυτό είναι και που θα τον απογειώσει, διότι πλοκές, χαρακτήρες και περιγραφές ξέρει να γράφει.


View all my reviews

Ο στόχος by Παναγιώτης Δεληγιάννης
My rating: 3 of 5 stars

Όταν διαβάζω ένα βιβλίο, θέλω να έχω ξεχάσει την πλοκή και τους χαρακτήρες του εντός λίγων μηνών. Αυτό μου δίνει τη δυνατότητα, αν θελήσω να το ξαναδιαβάσω να μου φανεί καινούργιο, να με εκπλήξει ξανά εκεί όπου με είχε εκπλήξει αρχικά. Αυτό που μένει όμως, και αλίμονο αν δεν έμενα κι αυτό είναι η αίσθηση που αποκόμισα από το κάθε βιβλίο. Το τι ένιωσα όταν έκλεισα το οπισθόφυλλο και το επέστρεψα στο ράφι του.

Αυτό το βιβλίο μού άφησε, λοιπόν, μια αίσθηση φρέσκια. Ο Δεληγιάννης είναι πρωτάρης και το δείχνει, κάνει λάθη όπως όλοι οι πρωτάρηδες, λάθη που τα έχουμε δει ξανά και ξανά και ξανά, αλλά η ιδέα του είναι δυνατή, γράφει για πράγματα που -φαίνεται να- τα γνωρίζει από πρώτο χέρι και δε φοβάται να αλλάξει την καταγεγραμμένη ιστορία για να μας βάλει σε σκέψεις. Δε μπορώ να πω ότι μου άρεσε ο Βίτο ως χαρακτήρας, έβλεπα τρυπούλες στο οικοδόμημα του χαρακτήρα του, που πολλές φορές με πετούσαν έξω από την αφήγηση. Δε μπορώ να πω ότι δεν μπερδεύτηκα με τα πέρα-δώθε στο βασιλικό κτήμα, αν και αυτό είναι μάλλον δικό μου ελάττωμα κι όχι της αφήγησης.

Αλλά μπορώ να πω ότι περιμένω το δεύτερο βιβλίο για να δω τι άλλο έχει μέσα στο κεφάλι του. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορούμε να κάνουμε σ' έναν συγγραφέα, πιστέψτε με.

View all my reviews

Comics - Μάρτιος 2015

Vimanarama by Grant Morrison
My rating: 4 of 5 stars

Ο πρώτος μου Μόρρισσον. Καίω εγκέφαλο. Πολύ ωραίο σκίτσο. Αλλά όλα τα λεφτά είναι οι ancient Pakistani superheroes. Αγαπώ.


View all my reviews

300 by Frank Miller

My rating: 5 of 5 stars

Εντάξει. Τι να πω. Κάποια πράγματα υπάρχει λόγος που αρέσουν σε όλον τον κόσμο.

View all my reviews

Οι Χετταίοι

Οι Χετταίοι by Oliver Robert Gurney
My rating: 5 of 5 stars

Έχω μεγάλη αδυναμία στους Χετταίους. Μάλλον γιατί ακόμη κι η προγιαγιά μου τους ήξερε -για την ακρίβεια ήξερε την πρωτεύουσά τους τη Χαττούσσα, την οποία και μνημόνευε εις την ποντιακήν, όποτε ήθελε να πει ότι κάτι ήταν μακριά. Πάντως τους έχω αδυναμία φοβερή, γιαυτό κι όταν αποφάσισα να γράψω κάτι ψευδοελληνικό-ψευδοποντιακό, οι αντίπαλοι των ηρώων μου, αν και όχι οι κακοί, ήταν κάποιοι που έμοιαζαν με Χετταίους.

Για να κάνεις κάτι τέτοιο όμως χρειάζεσαι άπειρο διάβασμα. Κι έχω κάνει άπειρο χετταίϊκο διάβασμα. Και το βιβλίο του Γκάρνεϋ είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει.

Απλό αλλά όχι απλοϊκό, λεπτομερές αλλά όχι μπουκωτικό και τίμιο στις πηγές και τις ιδέες του, ζωντανεύει με προσοχή και τρυφερότητα έναν λαό που για αιώνες είχε μείνει ξεχασμένος. Έναν λαό που κάποιοι (ναι, φίλτατε Ραμσή, εσένα εννοώ) προσπάθησαν να μας πείσουν ότι τον νίκησαν, ενώ παραλίγο να νικηθούν από αυτόν. Ένα λαό που πιθανόν να ήταν κοντινότερα στην ισότητα των δύο φύλων από εμάς, κοντινότερα στην ανεξιθρησκεία από εμάς και κοντινότερα στο απόλυτο δίκαιο από μας.

Σταματώ εδώ, τους αγαπώ τόσο πολύ, που μπορώ να γράφω γι' αυτούς για ώρες. Αν πετύχετε πουθενά το βιβλίο, διαβάστε το. Θα τους αγαπήσετε κι εσείς όπως κι εγώ.


View all my reviews

Οι Δραματουργοί των Γιαν - Η φωλιά της γάτας

Οι Δραματουργοί των Γιαν by John Brunner
My rating: 4 of 5 stars

Απίστευτες ιδέες και εξαιρετικοί χαρακτήρες συνοδεύουν μια ήπια, στα όρια του πράου προσέγγιση του τι θα πει εξέλιξη και τι θα πει τέχνη. Ένα από τα κείμενα εφ που δεν προδίδουν την ηλικία τους παρά μόνο από μικρολεπτομέρειες, συμπύκνωσε σε ελάχιστες σελίδες, μικρότητες, πάθη, κολλήματα και λανθασμένες αντιλήψεις ενός ολόκληρου είδους και τα έθεσε σε αντιπαράθεση με τα αντίστοιχα ενός άλλου είδους, ένα είδος που θεωρεί τον εαυτό του πιο εξελιγμένο.

Η κλίμακα μεγέθους των γεγονότων είναι κυριολεκτικά πλανητική. Όπως και η αναγνωστική ευχαρίστηση.


View all my reviews

Η φωλιά της γάτας by Kurt Vonnegut
My rating: 5 of 5 stars

Πώς γίνεται να περιγράψει κανείς το λεπτό κι ωστόσο σπαζοκόκκαλο χιούμορ του Βόνεγκατ; Τις περίπλοκες κι όμως απλούστατες ιδέες του; Τον αφοπλιστικά τίμιο τρόπο που αντιμετωπίζει τον κόσμο;

Φόμα, λέει ο Βόκονον. Ψέμα, ψευδαίσθηση. Είναι ψέμα ο πάγος-εννιά; Η Μόνα κι οι ξυπόλυτες πατούσες της; Είναι ψέμα το παρατημένο άγαλμα στο νεκροταφείο και τα ηφαίστεια του Σαν Λορέντζο;

View all my reviews

Ο Θεός δεν είχε αντίρρηση...

Ο Θεός δεν είχε αντίρρηση... by Thalis P. Coutoupis
My rating: 3 of 5 stars

Διαδραματίζεται στην Ελλάδα των επομένων 100-200 ετών (δε θυμάμαι ακριβώς, να πω την αλήθεια)

Όχι ακριβώς στρατευμένο, αλλά βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πίστη. Τα βάσανα στα οποία ρίχνει τους ήρωές του (πάει να πει τα εγκλήματα που τους βάζει να κάνουν) ξεπερνούν την υπερβολή. Η βαθιά πίστη στο Θεό τούς βοηθάει να αντέξουν. Κλωνοποίηση, πολιτική και ηθική είναι τα κυρίως θέματά του.

Η γλώσσα είναι στρωτή, η τεχνική του λόγου σχεδόν άψογη (κεφάλαια, παράγραφοι, κλπ). Η πλοκή καλούτσικη, με τα πάνω-κάτω της οργανωμένα σωστά.

Τρία προβλήματα εντοπίζω στο βιβλίο.

α) Η "εμφάνιση" του ίδιου του Θεού στο τέλος του κάθε κεφαλαίου, μια γραμμή εκτός κειμένου, να σχολιάζει τα τεκταινόμενα ως νεαρός προγραμματιστής. Δε με έπεισε, δε με συγκίνησε, σε με κάλυψε. Έμοιαζε με βεβιασμένο εκμοντερνισμό της ιδέας του θεού.

β) Οι διάλογοι είναι με bold kai italics. Ταυτόχρονα. Κακή επιλογή, κατά τη γνώμη μου.

γ) Αν και η Μελίνα είναι μια άθεη, ανεξάρτητη και επιτυχημένη πρωταγωνίστρια, στην ουσία οι γυναίκες παίζουν εντελώς δευτερεύοντα ρόλο στον κόσμο που περιγράφεται. Εκτός της Μελίνας (η οποία και πολιτεύεται και απ' όλα, αλλά μπορεί "να λυτρωθεί" μόνο μέσω των αντρών που την περιβάλλουν, πατέρας, αδερφός, εραστές, ο αρχηγός του κόμματος), οι υπόλοιπες γυναίκες είναι αόρατες σε βαθμό αναληθοφάνειας: Κάθε φορά που ένα από τα δίδυμα παίρνει τηλέφωνο σπίτι, πάντα το σηκώνει ο πατέρας και ό,τι κι αν έχουν να πουν, ποτέ δε μιλούν στη μάνα τους. Δηλαδή "δώσε λίγο τη μαμά, να την ακούσω" δεν παίζει.

Μοιάζει σαν να με πιάσανε τα φεμινιστικά μου, αλλά δεν είναι έτσι. Είναι στ' αλήθεια προβληματικό.


View all my reviews

Comics - Φεβρουάριος 2015

If You Loved Me You'd Think This Was Cute: Uncomfortably True Cartoons About You by Nick Galifianakis
My rating: 3 of 5 stars

Ο αδερφός του Ζακ σκιτσάρει μονοσέλιδα στιλιτεύοντας τις σχέσεις των δύο φύλων και λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Το χιούμορ είναι καυστικό, το πενάκι του χαρακτηριστικό (αν και λίγο καταθλιπτικό θα έλεγα) και αν δεν ήταν κοντά 200 σελίδες με μαύρη χολή, μπορεί και να το έβαζα στα τοπ πέντε κόμικ που έχω διαβάσει.


View all my reviews

El Eternauta: Ο κοσμοναύτης του απείρου by Héctor Germán Oesterheld
My rating: 3 of 5 stars

Τόμος 1. Έπεσε τελικά στα χέρια μου κι αυτό το κλασσικό κομμάτι της όγδοης τέχνης. Παλιακό σχέδιο, παλιακές σχέσεις. Αλλά χαρακτήρες αρχετυπικοί και ιστορία με ενδιαφέρον. Το δεύτερο μισό του με όλο του το μιλιταριστικό ύφος δε με κέρδισε, μου φάνηκε βαρετό. Αλλά το χιόνι, τα Χέρια, τα σκαθάρια, ο ευφυής εφευρέτης... ήταν υπέροχα.


View all my reviews

El Eternauta: Ο κοσμοναύτης του απείρου by Héctor Germán Oesterheld
My rating: 5 of 5 stars

Τόμος 2. Απείρως πιο ισορροπημένο και ενδιαφέρον από το πρώτο μέρος, η ιστορία καλπάζει κυριολεκτικά και με όλο της το παλιακό (επιμένω) επίχρισμα, καταφέρνει να συναρπάσει. Το τέλος καταπέλτης, ένας θρήνος για την αιώνια πάλη του ανθρώπου με το "αν" και ταυτόχρονα ο θρίαμβός του στη μάχη αυτή, το πώς και το γιατί δεν πρόκειται ποτέ να υποχωρήσει.


View all my reviews


Επίσης:

True Story Swear to God, Tom Beland (28 τεύχη): Από τον τυπάκο που έγραψε το αγαπημένο μου Chicacabra, η γνωριμία και μετέπειτα ζωή του με τη γυναίκα του σε τεύχη. Το Αμερικανάκι γνωρίζει μια φλογερή Πορτορικάνα στη στάση του λεωφορείου στη Ντίσνεϊλαντ και μετά από βραχύχρονη σχέση εξ αποστάσεως, πηγαίνει να ζήσει μαζί της στο Πόρτο Ρίκο. Η αφήγηση δεν είναι πάντα πετυχημένη, αλλά το σχέδιο είναι κομψό και το σενάριο σε βάζει να σκέφτεσαι.

Μύθοι των Ρώσων - Η κάθοδος των εννιά - Παρρέσα

Μύθοι των Ρώσων by Elizabeth Warner
My rating: 3 of 5 stars

Δεν ξέρω αν μου λύθηκαν όλες οι απορίες, αλλά μια καλή αρχή για εμβάθυνση την πήρα.

  View all my reviews





Η κάθοδος των εννιά by Thanassis Valtinos
My rating: 3 of 5 stars

Στεγνό, όσο στεγνό και το θέμα του. Πιότερο στεγνό απ' ό,τι θα το 'θελα.

View all my reviews





Παρρέσα by Ναννίνα Σακκά - Νικολακοπούλου
My rating: 3 of 5 stars

Απλά γραμμένο κι αληθινό χρονικό.

View all my reviews