Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2008

Όλα τα μυρωδικά της Σαρκεσμέχ

Ανάμεσα στην Ερ και το Ντεν-Το υπάρχουν καλυμμένα από τη μεταβαλλόμενη έρημο τα ερείπια μιας πόλης. Λίγοι ξέρουν ότι υπάρχει, λιγότεροι την έχουν επισκεφθεί, ελάχιστοι γνωρίζουν ποια είναι πραγματικά. Όμως το όνομα αυτής της πόλης είναι για τους ανθρώπους συνώνυμο της αφθονίας, του πλούτου και των λεπτών, φίνων γεύσεων. Και το όνομα αυτό είναι Σαρκεσμέχ.

Για την όμορφη, χαμένη στην αχλύ του μύθου Σαρκεσμέχ, πάπυροι και περγαμηνές έχουν γραφτεί από ιστορικούς και φιλοσόφους. Όμως υπάρχει ένα βιβλίο, ένα και μόνο βιβλίο, όπου είναι γραμμένη η πραγματική ιστορία της θαυμαστής αυτής πόλης. Είναι ένα περίεργο βιβλίο, με σελίδες από περγαμηνή, πάνω στις οποίες χαράσσονται από μόνα τους γράμματα μ’ ένα μελάνι καφεκόκκινο σαν ξεραμένο αίμα. Το βιβλίο αυτό λέγεται Βιβλίο Των Συμβάντων, περιέχεται σε όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου και περιέχει όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου, αλλά και άλλων άγνωστων, μυστηριακών κόσμων. Κι αν κάποιος μπορούσε να το διαβάσει, θα έβλεπε σε κάποια σελίδα του αυτά τα λόγια:

«Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, ίσως από καπρίτσιο της φυσικής εκείνης δύναμης που γεννά τους θεούς της τύχης, όταν η Ιστορία των ανθρώπων πήρε μια στροφή κι εκείνοι ξέχασαν τα πάντα κι άρχισαν πάλι από την αρχή, όλες οι γνώσεις μαγειρικής, όλες οι δοξασίες κι οι μύθοι γύρω από το φαγητό, όλα τα ονόματα των πιάτων και των μπαχαρικών μαζεύτηκαν στο μέρος που μετά θα λεγόταν Σαρκεσμέχ κι αρπάχτηκαν απ’ αυτό.«

»Ώστε για όσο θα διαρκεί αυτή η στροφή της Ιστορίας, η Σαρκεσμέχ, ζωντανή ή πεθαμένη, θάλλουσα ή σε ερείπια, θα ‘ναι βασίλισσα του φαγητού, πατρίδα όλων των μαγείρων, γενέτειρα όλων των ζαχαροπλαστών. Και δε θα υπάρχει ούτε ένα μάγειρας που να μην έχει έστω έναν προπάππο από την πόλη αυτή, ούτε ένας ζαχαροπλάστης που να μην έχει έστω μια προγιαγιά μορφωμένη στην μεγάλη σχολή των μαγείρων της Σαρκεσμέχ. Κι αυτό θα είναι το αναγνωριστικό μεταξύ τους σημάδι και θα λένε ο ένας τον άλλο ξάδελφε, όπως κάνουν σε άλλους κόσμους οι βασιλείς.»

Αυτά είναι γραμμένα στο Βιβλίο των Συμβάντων. Αλλά κανείς ποτέ δε θα τα δει, γιατί το μάτι γλιστράει πάνω από το Βιβλίο, σαν αυτό να μην υπάρχει. Κανείς δεν το βλέπει, καθώς χουζουρεύει στα ράφια των βιβλιοθηκών και κανείς ποτέ δεν το έχει διαβάσει, εκτός από τον Καταραμένο, που το έκανε μια φορά και δεν θα το ξανακάνει ποτέ πια.

Κι έτσι, η πραγματική υπόσταση της Σαρκεσμέχ δε θα γίνει ποτέ γνωστή. Θα μείνει μόνο εκείνη η φευγαλέα εντύπωση πως έχει ευλογηθεί απ’ όλους τους θεούς κι ίσως κι η ευωδιά των μπαχαρικών που αποπνέει το μυστηριακό όνομά της.