Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Αυτό που είσαι κι αυτό που κάνεις

Κάποιος πολύ αγαπημένος φίλος έτυχε κάποτε να ανεχτεί ένα κατεβατό από παράπονα που είχα για τη ζωή μου. Ερωτήσεις κι απορίες φιλοσοφικής φύσεως κυρίως, σχετικά με το ποια είμαι, πού πάω, ποιος έφτιαξε τον κόσμο και τέτοια, που τα περνάμε όλοι μας μια φορά στη ζωή μας, σαν την ιλαρά.

Όταν λοιπόν έφτασα στα σημείο που αναρωτιόμουν γιατί τελικά οι απορρίψεις των κειμένων μου από εκδοτικούς οίκους δε με ενοχλούν τόσο όσο βλέπω άλλους να ενοχλούν (μήπως έχω κάτι, γιατρέ μου;), εκείνος με κάθε σοβαρότητα -και σας ορκίζομαι ότι είναι πολύ σοβαρός άνθρωπος- μου απάντησε.

"Γιατί το γράψιμο είναι αυτό που κάνεις κι όχι αυτό που είσαι."

Δεν ξέρω αν αληθεύει αυτό. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω, από την τρίτη δημοτικού που έγραψα το πρώτο μου ποιματάκι πάνω στο κουτί της κούκλας μου. Κι από την άλλη, έρχονται κάτι νέα σαν το σημερινό, σε επίσημες επιστολές και φιλικό τόνο, που σου λένε ότι

"Θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι, μετά από προσεκτική θεώρηση του περιεχομένου, καταλήξαμε στην απόφαση να μην το συμπεριλάβουμε σε κάποια από τις σειρές μας για το λόγο ότι η θεματολογία και ο τρόπος γραφής δεν εμπίπτουν στα εκδοτικά μας ενδιαφέροντα την παρούσα χρονική στιγμή."

Και στ' αλήθεια βλέπεις ότι ο ως άνω σοβαρός κύριος πρέπει να έχει κάποιο δίκιο.

Η Θύμνα (γιατί αυτή ήταν που έφαγε την πόρτα) δεν έχει τελειώσει το ταξίδι της ακόμη. Έχω άλλες δυο ή τρεις μεριές που θέλω να τη στείλω, να δω αν θα καταφέρει να συγκινήσει κάποιον επαγγελματία του χώρου. Κι αν τελικά έχασε άλλους τρεις μήνες από τη ζωή της, τι πειράζει; Τα κείμενα, όπως κι οι άνθρωποι πρέπει να μένουν πιστά σ' αυτό που είναι. Κι έτσι κι εκείνη, όπως κι εγώ, δεν ΕΙΝΑΙ οι πόρτες που τρώει. Οι πόρτες κι η πιθανή της έκδοση θα είναι κάτι που θα ΚΑΝΕΙ. Το τι είναι η Θύμνα... Ε, αυτό ξέρουν να το πουν όσοι έχουν διαβάσει ένα κομμάτι της.

Ακριβώς όπως ο αγαπημένος μου φίλος είχε διαβάσει ένα κομμάτι της ψυχής μου κι ήξερε να μου πει τι είμαι εγώ
.

4 σχόλια:

nihilio είπε...

Υπομονή Ευθυμία, θα έρθει και η ώρα της Θύμνας.

Γιώργος Χατζηκυριάκος είπε...

Το είπα απόψε στην Ελεάννα και ξέρεις τι μου απάντησε; "Ντιν, ντιν, ντάγκον, ντίγκεν, ντάγκεν!" δηλ "Η Νονά μου είναι η καλύτερη παραμυθατζού!"
Συνέχισε στο Δρόμο Ευθυμία. Θα είναι μακρινός κι όμως εμείς θα είμαστε μαζί σου. Ντάγκον!

Ευθυμία Δεσποτάκη είπε...

Σας ευχαριστώ πολύ, παλικάρια μου, για την συμπαράσταση. ήρθε σε δύσκολες ώρες το νέο, αλλά τελικά θα το ημπορέσουμε και αυτό.

twocows είπε...

Σε ένα γνωστό συγγραφέα του έγραψαν "We realize the author's ability but think that he should become less fantastic and in this new novel he is more so." Το πήρε κατάκαρδα και δεν προσπάθησε να το εκδώσει άλλο. Μετά το θάνατό του εκδώθηκε κι έγινε μπεστ σέλλερ. Άρα μην τους ακους!