Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

...λοιμοί και καταποντισμοί...

Σεισμοί, συστήματα ανίχνευσης 25 δευτερολέπτων, χιόνια στα καμπαναριά, 20 βαθμοί πέντε μέρες μετά, εθνικά θέματα και παρεμβάσεις ανωτέρων δυνάμεων, εκτροχιασμοί τρένων, εταιρίες δολοφόνων και πόσο πάει το μαρουλάκι παρακαλώ;

Χάλια το Έτος του Ποντικού, αγάπη μου, χάλια.

Πρώτη δημόσια παράκληση, στους συναδέλφους γεωλόγους: Σταματήστε να τρομάζετε τον κοσμάκη με τις θεωρίες σας. Βρείτε πρώτα ποιος έφαγε τις επιχορηγήσεις ποιανού κι ύστερα κονταροχτυπιέστε. Για όνομα δηλαδή, το πρώτο πράγμα που μας μάθατε στη σχολή ήταν το πόσο λεπτό θέμα είναι η ανακοίνωση ενός επικείμενου σεισμού. Και πρώτοι απ' όλους το γράφετε -μαζί και το δημόσιο αίσθημα- στα παλαιότερα των υποδημάτων σας. Νισάφι. Νισάφι και μπους φερμέ, παρακαλώ.

Δεύτερη δημόσια παράκληση, στους παρ' ολίγον συναδέλφους μετεωρολόγους: Σταματήστε να τρομάζετε τον κοσμάκη με τις προβλέψεις σας. Είναι δυνατόν επιστήμονες άνθρωποι να λέτε με τέτοιο θράσσος ότι ο χιονιάς θα επιστρέψει σε έναν μήνα; Πώς είναι δυνατόν να κέντε προβλέψεις για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα; Εδώ καλά-καλά ο προηγούμενος χιονιάς είχε μέχρι τελευταία στιγμή τη δυνατότητα να γυρίσει πάλι πίσω από κει που 'ρθε και να μείνετε -κι ο λαός μαζί σας- με τα αερόθερμα και τα ισοθερμικά γάντια στο χέρι. Έλεος δηλαδή, χειρότεροι κι από γεωλόγοι έχετε γίνει...

Για το εθνικό θέμα, τι να πω; Ό,τι και να πω, ποιος από τους συνομιλούντες θα με ακούσει; Κουφάλογα. Εγωιστικά, παραδόπιστα κουφάλογα.

Και μια δημόσια παράκληση ακόμα, προς τις νοικοκυρές κι όσους εν γένει ψωνίζουν στη λαϊκή: Άμα σου φαίνεται ακριβή η ντομάτα, να την αγοράζεις όταν είναι η εποχή της. Τώρα λάχανα και μαρουλάκια και πολύ σου είναι. Πόσο πάει λέει το αγγούρι. Αγγούρι μες το χιόνι! Και το καλοκαίρι την ακρίβεια θα τη μετράμε με τα πράσα και τα μανταρίνια!